စံုးစံုးနစ္ေတာ့မယ့္ (၂) မိနစ္အလို

နာနာဘာ၀စာအုပ္

ကေလးသင္ ပထ၀ီ၀င္စာအုပ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
လူ႔သမိုင္း တစ္နံတစ္လ်ားမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
မိုးမႈန္မႈန္နဲ႔ သရက္ပင္အုပ္အုပ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
ပင္လယ္တေၾကာ စုန္ဆန္ေမ်ာေနတဲ့ ႏွစ္ကာလေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
မေထြးႏိုင္ မမ်ဳိႏိုင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
စံုးစံုးနစ္ေတာ့မယ့္ ၂ မိနစ္အလိုမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
နတ္သမီးပံုျပင္ေတြနဲ႔ ၿဂိဳဟ္တုသတင္းေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
အေၾကာင္ရိုက္တတ္တဲ့ ကံၾကမၼာရဲ႕ ေထြျပားမႈေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
အပုပ္ခံေဆးနဲ႔ စီရင္ထားတဲ့ ဘ၀ေကြ႕ခ်ဳိးေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
ခရမ္းရင့္ေရာင္ ကတၱီပါကားလိပ္နဲ႔ တိုင္ဖံုးေနာက္ကြယ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္

ငါဖတ္ခဲ့ပါတယ္
ငါဖတ္ခဲ့တာေတြကေတာ့ အမ်ားမွ အမ်ားႀကီး။

ခြင့္လႊတ္ပါ
အခု ျပန္ေျပာျပဖို႔ ႀကိဳးစားေတာ့
မကၽြတ္မလြတ္ေသးတဲ့ နာနာဘာ၀ၿပိတၱာတစ္ေကာင္လို
လူေတြၾကားေအာင္သိေအာင္ ငါ့မွာ လုပ္ႏိုင္စြမ္းမရွိ ျဖစ္ရတယ္။

◄ ခင္ေအာင္ေအး ►

§ § § § § § §

ပထမဆံုး အသိအမွတ္ျပဳရမွာကေတာ့ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ စကားလံုးေရြးခ်ယ္သံုးစြဲတတ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ကဗ်ာဆရာဟာ ေခါင္းစဥ္မွာ ကတိေပးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ကဗ်ာဆံုးတဲ့အထိ ေျပာျပမသြားဘဲ လွ်ဳိ႕၀ွက္သြားတာ၊ ထိမ္ခ်န္သြားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ကဗ်ာဆရာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဖံုးပိတ္ထားတဲ့ လွ်ဳိ႕၀ွက္ေမွာ္ေသတၱာကိုသာ ေပးခဲ့တယ္။ ခင္ေအာင္ေအးဟာ မီဒူဆာ (Medusa) နတ္မိစၦာရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့သူ ျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီ နတ္မိစၦာရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ၾကည့္မိတဲ့သူဟာ ေက်ာက္တံုးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားလို႔ပဲ။ အခုလည္း ကဗ်ာဆရာဟာ “နာနာဘာ၀” စာအုပ္ကို ဖတ္ၿပီး တစ္စံုတရာ ျပန္မေျပာျပႏိုင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ကဗ်ာဆရာဟာ ဘ၀၊ လူ႔အျဖစ္၊ ကမၻာေလာကနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ “လွ်ဳိ႕၀ွက္နက္နဲတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳ” ကို ျပန္မေျပာႏိုင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူဒီလိုျပဳလုပ္လိုက္တာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို  “တစ္စံုတရာ” ရရွိေစခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေလာက၊ လူ႔ဘ၀၊ လူ႔အျဖစ္ဟာ နာနာဘာ၀စာအုပ္ကို ဖတ္ရသလိုမ်ဳိး ရွင္းျပလို႔မရႏိုင္တဲ့၊ ျပန္ေျပာျပလို႔ မရႏိုင္တဲ့ “လွ်ဳိ႕၀ွက္နက္နဲတဲ့ အျဖစ္” ဆိုတာကို ေပၚလႊင္ေစလို႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ သူ႔ကဗ်ာကိုဖတ္ၿပီး စာအုပ္ကို ခ်လိုက္တာနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္ ျပတင္းေပါက္ေတြ၊ မိုးတိမ္ေတြ၊ သစ္ပင္ေတြ၊ လူေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ဗဟိဒၶေလာကႀကီးနဲ႔ မိမိရဲ႕ျဖစ္ရွိေနမႈအေပၚ ထူးဆန္းအံ့ၾသမႈကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္။

◄ ေအာင္ခင္ျမင့္ ►

စတိုင္သစ္၊ မတ္လ၊ ၂၀၀၅ မွ ျပန္လည္ ထုတ္ႏုတ္သည္။