♥ ျမည္းႏွင့္ လယ္သမား

ကိုအာကာရဲ႕ Blog Post နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ Comment ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပို႔စ္အတြက္ ကိုအာကာ့ကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။

Posted by: ◄ ကိုအာကာ ►

ေတဇာခါထုတ္ ဂ်ယ္ေလးနင္းတက္

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အျပင္မွာ မျမင္ဘူးပါဘူး။ ကုိေတဇာကုိေရာ ဂ်ယ္ေလးကုိေရာေပါ႔။ ခု သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လုံး အမိေျမ အေမ႔ရင္ခြင္နဲ႔ ေ၀းရာဆီမွာ ရပ္တည္ေနပါတယ္။ ဘ၀တစ္ခု အတြက္ေပါ႔။ သူတုိ႔အတြက္ ဖတ္မိတဲ႔ဟာေလးကုိ ျပန္မွ်ခ်င္တာနဲ႔ ေတဇာခါထုတ္ ဂ်ယ္ေလးနင္းတက္ဆုိတာေလးကုိ.................................

လယ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ျမည္းေလးတစ္ေကာင္ဟာ အကာအရံ မရိွတဲ႔ လယ္ထဲက ေရတြင္းထဲ က်သြားတယ္။ ျမည္းေလးဟာ ေရတြင္းထဲကေန ေအာ္ေအာ္ျပီးေတာ႔ သူ႕ သခင္ကိုေခၚတယ္ ။ လယ္သမားၾကီးဟာ ဘာလုပ္ရ မလဲလို႕ေတြးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လယ္သမားၾကီးက စဥ္းစားတယ္။ ဒီျမည္းဟာ အုိလည္းအုိေနျပီ။ ေရတြင္း ကလည္းမသံုးတာၾကာတဲ႔ ေရတြင္းေဟာင္းၾကီးဖို႕ပစ္တာေကာင္းတယ္။ ဒီျမည္းကို ဆြဲတင္ေနလို႕မထူးဘူး။ အဲဒီလိုေတြးျပီးေတာ႔ သူ႕သူငယ္ခ်င္း လယ္သမားေတြကိုသြားေခၚလာတယ္။ တစ္ေယာက္ ေပါက္ျပား တစ္လက္စီ ယုူလာၾကတယ္။ ေျမၾကီးေတြ တူးျပီး ေရတြင္းကို ဖို႕ၾကတယ္။

ျမည္းေလးဟာ သူ႕ကို ေျမဖို႕ေနျပီဆိုတာသိေတာ႔ ေၾကာက္ျပီး အသံကုန္ေအာ္တယ္။ ေနာက္မၾကာခင္ ျမည္းေအာ္သံတိတ္သြားတယ္။ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႔ လယ္သမားၾကီးဟာ ေရတြင္းထဲ ငံု႕ၾကည္႕တယ္။ သူျမင္ရတာကို အံ႕ၾသသြားတယ္။ ေျမၾကီးတစ္ေကာ္စာ ဖို႕လိုက္တုိင္း ျမည္းေလးဟာ ေျမၾကီးေတြကို ခါခ်လုိက္ျပီး ေျမၾကီးေပၚ လွမ္းတက္လိုက္တယ္။ ေရတြင္းျပည္႕ခါနီးေတာ႔ ျမည္းေလးဟာ ေရတြင္းေပၚခုန္တက္ျပီးေတာ႔ အားရ၀မ္းသာ ခုန္ေပါက္ျပီး ေျပးေတာ႔တယ္။ လယ္သမားေတြက ျမည္းေလးကိုၾကည္႔ျပီး သေဘာက်လို႕ တဟားဟားနဲ႔ အားရပါးရ ရယ္ၾကေတာ႔တယ္။

ကိုယ္႔ ဘ၀ အေျခအေနဟာ ကိုယ္႔ ေက်ာေပၚကို ေျမေတြပံုမယ္။ ဒုကၡကေန လြတ္ေအာင္လုပ္နည္းက ခါခ်ျပီး တစ္လွမ္းတက္ဖို႕ပဲ။ ဖုိ႕လိုက္တဲ႔ေျမၾကီးဟာ ေက်ာေပၚမွာ မေနဖို႕ပဲလိုတယ္။ ဖို႕သမွ်ေျမၾကီးဟာ ေျခေထာက္ ေအာက္ကိုေရာက္သြားရမယ္။
(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက - စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕လိုရင္းပါ (စာမ်က္ႏွာ ၁၅၁-၁၅၂))
သူငယ္ခ်င္းေတြ အားရွိေစဖို႕ ရည္ရြယ္ပါတယ္..................


Reply By: ◄ ေတဇာ ►

ကိုအာကာ့ေပးတဲ့ ဥပမာေလး... အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ အခုလို သတိတရ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ တင္ေပးလို႔လည္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဒီဥပမာေလးကို ႀကိဳက္မိလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ စဥ္းစား ၾကည့္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခပ္တံုးတံုးေကာင္မို႔လို႔ ျမည္းဆိုတာကုိေတာ့ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကဘာေၾကာင့္ ေရတြင္းထဲ က်သြားရတာလဲ...ဆိုတာ မေၾကမလည္ ဆက္ေတြးမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေျခေခ်ာ္တာမွဟုတ္ရဲ႕လား...။ လယ္သမားႀကီးရဲ႕သား ေမ်ာက္ေလာင္းေလးက တြန္းခ်လိုက္တာလား...။ ၿပီးေတာ့ သခင္ကို အားကိုးတႀကီး ေအာ္ေခၚေနတဲ့ ျမည္းကေလးကို လယ္သမားႀကီးဟာ ေျမဖို႔ၿပီးကူညီဖို႔ စဥ္းစားတာဟာ သင့္ေတာ္ရဲ႕လား။ ေရတြင္းေဟာင္းႀကီးကို အရင္ထဲက (ျမည္းကေလးျပဳတ္မက်ခင္ထဲက) ဖို႔ပစ္ဖို႔ မႀကိဳးစားဘဲ ဘာလို႔ အသက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ရင္းရမွ ဖို႔ပစ္ခ်င္ရတာလဲ...။ ေက်းဇူးမသိတတ္တဲ့ ေတဇာဆိုတဲ့ျမည္းကေလးဟာ အေပၚေရာက္တဲ့အခါမွာ တဟားဟားရယ္ေမာေနတဲ့ လယ္သမား ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္ေလာက္ကို ခြာနဲ႔ကန္ေက်ာက္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားမိပါလိမ့္မယ္။ (တစ္ဆက္တည္း သခင္ဘေသာင္းရဲ႕ “ေျခေလးေခ်ာင္းေတာ္လွန္ေရး” (Animal Farm) ကို သတိရမိလိုက္ပါတယ္) လယ္သမားေတြ ဖို႔လိုက္တဲ့ ကံၾကမၼာေျမႀကီးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေပၚကို တက္လွမ္းႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အဆင့္ေတြ တကယ္ျဖစ္လာႏိုင္ေစဖို႔...၊ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနထိေရာက္ေအာင္ လယ္သမားေတြ ဖို႔မိဖို႔ .... ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္မွန္းပါတယ္။

“လြတ္ေျမာက္ဖို႔အေရးမွာ အေျခအေနေတြဟာ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆုိးရမယ္၊ သည္းခံႏိုင္တဲ့ ဒုကၡက ပိုဆိုးတယ္” ◄ ယန္းေပါဆတ္ ►

မွတ္ခ်က္။ ။ အထက္ပါတို႔မွာ ျမည္းဦးေႏွာက္ျဖင့္ ေလွ်ာက္ေတြးထားျခင္းမ်ားသာျဖစ္ၿပီး ဒီပို႔စ္ေလးအတြက္ ကိုအာကာ့ကို “အမွန္တကယ္” ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း....ႏွင့္ ေနာက္ေနာင္ ကိုအာကာ့ရဲ႕ေ၀မွ်မႈေလးေတြကို ႐ိုေသစြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါမည့္အေၾကာင္း.... ေျပာခ်င္ပါတယ္။