မၿငိမ္သက္မႈေတြနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ပံုညံ့ဖ်င္းမႈေတြေၾကာင့္ `ဟာရတ္´ ျပည္နယ္ရဲ႕ ကႏၱာရေတာင္တန္းမ်ားေပၚက ၿမိဳ႕ေတာ္လူထုဟာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ နိမ့္ပါးပ်က္စီးခဲ့ရပါတယ္။ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ကို မဖယ္ရွားႏိုင္႐ံုသာမက ေမာက္မာေထာင္လႊားတဲ့ ကိုယ္က်ဳိးၾကည့္ ဘုရင္အဆက္ဆက္ရဲ႕ ဒဏ္ကိုလည္း သည္းမခံႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ၾကရတယ္။ ဒီေတာ့လည္း `ဂ်ာဂါ´ ဆုိတဲ့လူကို သူတို႔က ပညာရွိပုေရာဟိတ္အျဖစ္ တင္ေျမာက္ခဲ့ၾကတယ္။ သူ႔ကိုေတာ့ ဒီနယ္ေျမမွာ ပညာအရွိဆံုးရယ္လို႔ လူေတြက သိၾကတယ္။ ဘုရင္တစ္ပါးကို ေလးႏွစ္္တစ္ႀကိမ္တင္ေျမွာက္သင့္တယ္လို႔ ဂ်ာဂါက ဆံုးျဖတ္တယ္။ အဲဒီဘုရင္ဟာ အၾကြင္းမဲ့အာဏာရွိရမယ္။ အခြန္အေကာက္ေတြကို တိုးျမွင့္ႏိုင္မယ္။ အဆံုးစြန္ အာဏာတည္ရမယ္။ ညစဥ္ သူသေဘာက်တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးကို သူ႔ ဖဲေမြ႕ယာေပၚေခၚသြားဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိမယ္။ စိတ္ႀကိဳက္ စားေသာက္ခြင့္ရွိမယ္။ အေကာင္းဆံုး အ၀တ္အစားေတြ၀တ္ၿပီး အေကာင္းဆံုးျမင္းကို စီးခြင့္ရွိမယ္။ အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ သူေပးတဲ့အမိန္႔ဟူသမွ်ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ အဓိပၸာယ္မဲ့ပါေစ နာခံရမယ္။ ယုတၱိနဲ႔ တရားမွ်တမႈမရွိဘူးလို႔ ဘယ္သူကမွ ေမးခြန္းမထုတ္ရဘူး။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ရွိေနေသးတယ္။ သူ႔ရဲ႕ဘုရင္သက္တမ္းေလးႏွစ္ ၿပီး...
လရောင်ဖြန့်ကြက်ထားသော လမ်းထက်က ခြေလှမ်းငယ်များ။