တစ္ေန႔သ၌ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ပ်င္းပ်င္းရွိသည္ႏွင့္ ပံုျပင္ထဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္လာရာ လမ္းတြင္ ကၽြႏ္ုပ္ေရွ႕မွ သြားေနေသာ ျမင္းတစ္ေကာင္၊ ျမည္းတစ္ေကာင္ႏွင့္ လူတစ္ေယာက္ကို မီလာေလသည္။ အဲဒီေန႔က ေနက အေတာ္ပူတယ္။ လမ္းကလည္း ဖုန္ထူတယ္။ ျမည္းနဲ႔ ျမင္းရဲ႕ပိုင္ရွင္က တစ္ကိုယ္တည္း လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။ ျမည္းရဲ႕ကိုယ္ေပၚမွာေတာ့ အေတာ္မ်ားမ်ား ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြ တင္ထားတယ္။ ျမင္းရဲ႕ကိုယ္ေပၚမွာေတာ့ ဘာမွ တင္မထားဘူး။ ၾကည့္ရတာ ျမည္းဟာ အင္မတန္ ေမာပန္းေနပံုရတယ္။ သူတို႔အနားေရာက္သြားေတာ့ ျမည္းက ျမင္းကို ေတာင္းပန္ေနတဲ့အသံ ၾကားရတယ္။ `မိတ္ေဆြ.. ေက်းဇူးျပဳၿပီး ကိုယ္ေပၚက ၀န္တစ္၀က္ေလာက္ ကူသယ္ေပးစမ္းပါ၊ က်ဳပ္ သိပ္ပင္ပန္းေနၿပီ၊ ဖ်ားလည္း ဖ်ားေနလို႔ပါ´ လို႔ ေျပာတယ္။ ျမင္းက ေခါင္းခါခါ လည္ခါခါနဲ႔- `မကူညီႏိုင္ဘူး၊ မကူညီႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္၀န္ထုပ္ ကိုယ္သယ္´ လို႔ ခါးခါးသီးသီးေျပာတယ္။ ဒီေတာ့မွ ကၽြႏ္ုပ္ေရာက္ေနတဲ့ ပံုျပင္ဟာ အီစြတ္ရဲ႕ The Horse and the Loaded Ass (ျမင္းနဲ႔ ၀န္တင္ျမည္း) ဆိုတဲ့ ပံုျပင္မွန္း သိေတာ့တယ္။ ဒီပံုျပင္ကို ကၽြႏ္ုပ္ကဖတ္ဖူးေတာ့ ေရွ႕ဆက္ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္။ ျဖစ္တာက ေနာက္ဆံုး ျမည္းဟာ ဒဏ္မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ လဲက်ေသသြားေတာ့တယ္။...
လရောင်ဖြန့်ကြက်ထားသော လမ်းထက်က ခြေလှမ်းငယ်များ။