လရောင်လမ်း

 ငါႏိုးထ..။ ကုန္ရန္ခက္ခဲ ည၊ ႏိုးတစ္၀က္ေတာင္ကုန္း၊ ေတာအုပ္နဲ႔ ေရကန္မ်ားရဲ႕ ကမၻာေပၚသြန္းခ် သူမ၏ လေရာင္ေတးသံ၊ ၿပီး တိုးတိတ္လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာေသာ ေလျပည္ ရိုးတံရွည္မ်ားထက္။ အာရုဏ္ခ်ိန္က ငါ့ဆီ ေရႊအိုေရာင္ေက်းငွက္ေတးသြား လက္တစ္ဆုပ္ျဖင့္ ကမ္းလင့္ညင္သာ။ #လက္ေဆာင္ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) A Gift by Leonora Speyer ကို ဆီေလ်ာ္သလို။ Image: http://naldzgraphics.net

ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာထဲ ငါျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ငါ့ကိုယ္ပိုင္ လမ္းလြဲမသြားဖို႔ ငါ ရုန္းကန္ခဲ့ရတဲ့ အသက္ရွင္တည္ရွိျခင္း စည္းမ်ဥ္းတခ်ဳိ႕ ရွိေပမဲ့ ဒီလိုနဲ႔ အရင္တုန္းကလူတစ္ေယာက္ ငါမဟုတ္ျပန္ေတာ့။ ေရွ႕ခရီးဆက္ႏိုင္ဖို႔ အင္အားမရခင္ ႀကိဳတင္ၾကည့္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့လူတစ္ေယာက္မို႔ ငါ ေနာက္လွည့္ျပန္ၾကည့္ေတာ့ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းတူရွဴ တျဖည္းျဖည္းေ၀းက်န္ခဲ့တဲ့ ဘ၀မွတ္တိုင္ေတြ၊ စြန္႔ပစ္ခံလယ္ေတာကြင္းေတြဆီက ၾကြက္ၿမီးတန္းတက္လာတဲ့ ေႏွးေကြးမီးလွ်ံေတြ အေပၚမွာ၊ အေတာင္ေညာင္းအုပ္စုဖြဲ႕ အစာရွာနတ္ေစတမန္ေတြ ငါျမင္ရ။ ငါ့ ခ်စ္ျခင္းအစစ္နဲ႔ ငါ့ကိုယ္ငါ မ်ဳိးႏြယ္စုတစ္ခုအျဖစ္ ဖန္ဆင္းခဲ့ အဲဒီငါ့မ်ဳိးႏြယ္ဟာ ၿပိဳကြဲခဲ့။ သူ႔ ဆံုးရႈံးမႈ ပြဲေတာ္ႀကီးထဲ ငါ့ ႏွလံုးသားလည္း ဘယ္လိုျပန္ ေပါင္းစည္းရပါ့မလဲ။ ေလျပင္း တိုးတက္တိုက္ခတ္လာေနခ်ိန္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တစ္စစီေၾကြခဲ့တဲ့ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေသြးရူးေသြးတန္းဖံုမႈန္႔ေတြလို ငါ့မ်က္ႏွာကို စပ္ဖ်င္းရိုက္ခတ္လို႔။ သို႔တိုင္ ငါကေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုကို အံ့ၾသဘနန္းနဲ႔ ခ်ဳိးျမဲခ်ဳိးေကြ႕ေနဆဲ ငါသြားရမယ့္ ဘယ္ေနရာကိုမဆို ေရွ႕ဆက္ဖို႔အတြက္ မၿပိဳလဲေသးတဲ့ဆႏၵဇြဲနဲ႔ ၿပီး လမ္းေပၚေတြ႕သမွ် ငါ...

မေန႔ည ငါ့အလုပ္ၿပီးေတာ့ ကြဲရွင္းျပတ္စဲထားတဲ့ ငါ့လက္ေတြက ေသြးခုန္ႏႈန္းလို အေမ့ခံအရာေတြကို တညီတညြတ္တည္း စိတ္၀င္စားလာၾက ၿဖိဳးၿဖိဳးဖ်ပ္ဖ်ပ္ ညေကာင္းကင္ ျပတင္းကေန ငါၾကည့္လိုက္တယ္ ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ လမင္းကို ငွက္ေမႊးခ်ဳပ္ရိုးလိုင္းနဲ႔ ပတ္ခ်ာလည္သီမိတယ္။ About Poem ကဗ်ာဆရာမ Hazel Hall သည္ အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္မွစ၍ သြက္ခ်ာပါဒေ၀ဒနာ ခံစားခဲ့ရသည္။ သူသည္ ကဗ်ာေရးသလို အပ္ခ်ဳပ္ဆရာမတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) Habit by Hazel Hall ကို ဆီေလ်ာ္သလို ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။

အ၀ါေရာင္ေရႊဟာ အဓိပၸာယ္မဲ့ သင္ယူေလ့လာျခင္းကမွ ပုလဲရတနာထက္ သာတယ္ ထက္ျမက္မႈမရွိတဲ့ မိန္းမ ခပ္တံုးတံုး ကေလးေတြကလြဲလို႔ ဘာမွခ်န္မထားခဲ့ ရွင္ ဆာေလာင္တဲ့အခါ ေရႊကို ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုး လိုက္ေရာင္းႏိုင္သားပဲ ရွင္ ေခ်ာင္ပိတ္မိတဲ့အခါ ျမည္းကို ေရာင္းစားေပါ့ ဒီေလာက္ကဗ်ာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ရွင္ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲ ေသေနတဲ့ ဆံပင္ေတြ အေခါင္းလြတ္တစ္ခုထဲ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႔ ၾကာပန္း။ ပန္းႏုေရာင္၊ ေရမႊားကေလးေတြသီးလို႔ လွေနရဲ႕ ၾကာပန္း။ ေသဆံုးသြားတဲ့ အေမ့ရဲ႕ မိုးေပၚေထာင္ထြက္ လက္ဖ၀ါး ၾကာပန္း။ ေျခခြက္ရိုးက်ဳိးေနတဲ့ ေျခဖ၀ါး ၾကာပန္း။ ပလံုစီၿငိမ္သက္သြားတဲ့ ေရပြက္ေလးတစ္ခုမွ် ေတးဆိုညည္းတြား လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ငါ စဥ္းစားဆဲ ဟိုအေ၀း အေနာက္ဒါဖွာမွာ ေကာင္ကေလးေတြ ေသလုဆဲဆဲ ေတးဆိုညည္းတြား လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ငါ စဥ္းစားဆဲ ဟိုအေ၀း အေနာက္ဒါဖွာမွာ ေကာင္ကေလးေတြ ေသလုဆဲဆဲ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) Marilyn Chin ၏ from Two Inch Fables ကို ဆီေလ်ာ္သလို။

နင္နဲ႔အတူ အိပ္ေနသလိုျဖစ္ေအာင္ ဒီ အိပ္ယာရဲ႕ တစ္ဖက္ျခမ္းမွာပဲ ငါအိပ္တယ္၊ ငါ အေတာ္ေလး ျမန္ခဲ့ရင္ ငါဟာ ေဘးနားက ငါ့ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အေႏြးဓာတ္၊ ငါ့ကိုယ္ငါ ထိေတြ႕ရိုက္ခတ္ေပါ့၊ ငါ့ကိုယ္ပိုင္ အရိုးေတြထဲက အျပာေရာင္ကို သစၥာေဖာက္၊ ငါ့ကိုယ္ပိုင္ နားရြက္ထဲ ၀င္သက္ရႈိက္ နင္ ငါ့ကို ထားသြားခဲ့၊ ဒီေနရာမွာ လဲေလ်ာင္းရင္း ငါ့ကိုယ္ငါနဲ႔ ရွိေနရဖို႔ပဲ ငါလည္း နင့္ကို စြန္႔ခြာခဲ့၊ တစ္ေယာက္က ေမးတတ္တယ္ နင့္ခႏၶာကိုယ္ဟာ ငါ့ဟာနဲ႔ လဲဖို႔ တန္ရဲ႕လားတဲ့ ငါ့ ညစ္ညမ္းမႈကလည္း အျမဲတမ္း မာနနဲ႔၊ နင္ေရာ အိပ္ယာကို ေႏြးေနေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္နဲ႔ အတူ အိပ္တတ္တဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို အလိုရွိပါ့မလား၊ နင့္ကို ငါက မိုးေခါင္အၿပီး ေရႀကီးခ်င္ေနတဲ့ ကမၻာလို လိုတာ။ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) Image: http://www.fantom-xp.com Multiple Man: Guest-starring me & you by Gary Jackson ကို ဆီေလ်ာ္သလို။

ငါတို႔ကို အရင္စ စြန္႔ခြာသြားခဲ့တာက ဘာသာစကား။ ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်လာတဲ့ စကားလံုးအုပ္လိုက္ႀကီး။ လူေတြစကားေျပာခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ပါးစပ္ကိုတစ္ေယာက္ ထိုးႏွက္ၾက။ အခ်စ္အတြက္က ေ၀ါဟာရ မရွိ။ မိန္းမေတြရဲ႕ ၾကြက္သားဆိုင္ေတြ ႀကီးထြားလာၿပီး သူတို႔ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာက ေႏြးလ်ရိုးစင္းတဲ့ ၾကင္နာမႈတစ္ခု ေမြးဖြားမေပးႏိုင္ေတာ့။ ငန္က်ိက်ိအရသာနဲ႔ ကႏၱေကာစေၾကာင့္ လွ်ာေတြက အေလးခ်ိန္တက္။ ျမဴခိုးလို ၿမိဳ႕ေပၚရစ္တြယ္ၿပီး အရာရာကို ျမင္ကြင္းက ပိတ္ကြယ္လ်က္။ ငါ့နားတစ္စံုက ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ေရာေႏွာရုပ္ဖ်က္လို႔ စစ္ထြက္ခြင့္ရဖို႔အတြက္ အထပ္ထပ္ေတာင္းပန္။ ေနရာတကာမွာ ငါတို႔အသံထြက္ပံုရဲ႕ ပုပ္အဲ့မႈ။ ဒါေၾကာင့္ ဆိုနီရိုးလင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကို သတိရမိတယ္လို႔ တစ္ေယာက္ကဆို။ ေလထုဟာ မူလအတိုင္း ျပန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္းနဲ႔ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေၾကာင္း လူေတြၾကား သတင္းပ်ံ႕။ ဒါဟာ အနက္ရႈိင္းဆံုးအခ်စ္တစ္ခုဆိုတဲ့ ေတးသြားအစကို ၾကားႏိုင္ရာ မရွိေတာ့တဲ့ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ အဆံုးသတ္။ ဒါဟာ ဂ်က္ဇ္ဂီတသမားတြိင္း ဘယ္တုန္းကမွ မေမြးဖြားခဲ့သလိုမ်ဳိး။ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) The Ear is an Organ Made for Love by E. Ethelbert Miller ကို ဆီေလ်ာ္သ...

တိဘက္ကို သြား ကုလားအုပ္တစ္ေကာင္ စီး သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္ ဖိနပ္ကို ေဆးျပာဆိုး မုတ္ဆိတ္ေမႊး ထား ကမၻာကို စကၠဴေလွနဲ႔ ပတ္ သတင္းစာ မွာဖတ္ ဘယ္ဘက္ျခမ္းနဲ႔ပဲ အစာ၀ါး ေျခတစ္ဖက္နဲ႔ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ လက္ထပ္ၿပီး ဘရိတ္ထားထက္ထက္နဲ႔ အေမႊးသတ္ ၿပီးရင္ မင္းနာမည္ကို သူ႔ လက္ေမာင္းမွာ ထြင္း ဓာတ္ဆီနဲ႔ သြားတိုက္ တစ္ေနကုန္အိပ္ၿပီး ညမွာ သစ္ပင္ေတြေပၚေလွ်ာက္တက္ ဘုန္းႀကီး၀တ္ၿပီး တူမီးက်ည္ေဂၚလီနဲ႔ ဘီယာေသာက္ ေရေအာက္ထဲ ေခါင္းကိုအုပ္လို႔ တေယာထိုး ဖေယာင္းတိုင္ပန္းေရာင္ေတြေရွ႕ ဗိုက္သားလႈပ္ က မင္းရဲ႕ေခြးကို သတ္ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္အျဖစ္ ၀င္အေရြးခံ စည္ပိုင္းျပတ္ထဲမွာ ေန မင္းေခါင္းကို ရဲဒင္းနဲ႔ ခြဲ မိုးေရထဲ ခတၱာ စိုက္ ကဗ်ာေရးရေလာက္ေအာင္ပဲ မမိုက္နဲ႔။ ေတဇာ (လေရာင္လမ္း) Friendly advice to a lot of young men by Charles Bukowski ကို ဆီေလ်ာ္သလို

တကယ္လို႔ အဓိပၸာယ္ျပည့္၀တဲ့ ဘ၀တစ္ခုျဖစ္ဖို႔ အသံုး၀င္ေနစရာေတာ့ မလိုဘူးဆိုပါစို႔ ကမ္းစပ္မွာ ေနစာလႈံေနတဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို အနည္းဆံုးေတာ့ လူတခ်ဳိ႕အတြက္ အဓိပၸာယ္ရွိတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ေလာက္တယ္ ဆိုပါစို႔ ေနကို ဘုရားအျဖစ္ကိုးကြယ္ၿပီး ေနစာလႈံတာကို ၀တ္ျပဳမႈပံုစံတစ္ခုလို ယူဆၾကတဲ့ တခ်ဳိ႕ေတြအတြက္ေပါ့ လိႈင္းစီးဘုတ္တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ေရခဲျပင္စကိတ္တစ္စံု ဒါမွမဟုတ္ ေဂါ့ဖ္အိတ္တစ္လံုးနဲ႔ အခ်ိန္ျပည့္ လည္ပင္းဖက္ထားတဲ့ သူေတြ သူတို႔ဘ၀ေတြဟာ အသံုး၀င္ပါတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မျငင္းခံုႏိုင္လည္း သူတို႔မွာ အဓိပၸာယ္လို႔ မရွိဘူးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရခက္မိမွာပါပဲ သူတို႔ ကၽြမ္းက်င္သရုပ္ျပေနတာကို ေစာင့္ၾကည့္သူတစ္ဦး မရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္မွေပါ့ စာၾကည့္တိုက္မွဴးရဲ႕ လက္သံကို နားေထာင္သူမရွိဘူး အလုပ္ခ်ိန္ၿပီး တစ္ေန႔တာ ေရႊ၀ါေရာင္နာရီ ဟွဴးဗွားလမ္းတစ္ေနရာ တိုက္ခန္းမွာ သူမ တေယာထိုးေလ့က်င့္တာ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္တယ္ ဒါဆို လူေတြ ၀င္ေၾကးေပးနားေထာင္တဲ့ ဂီတပြဲတစ္ခုတင္ဆက္ႏိုင္ေလာက္ဖို႔ သူမ ဘယ္ေတာ့မွ တေယာေကာင္းေကာင္းထိုးတတ္မလာခဲ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ သူမမွာ နားေထာင္မယ့္ ပရိသတ္ရွိတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြးခိုင္းမယ္ဆိုရင္ ရာစုႏွစ္မ်ားၾ...