Skip to main content

Posts

“အဲဒီေတာ့ ငါစဥ္းစားတယ္”

ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ယုပိုင္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ အရမ္းအရမ္းႏွစ္သက္မိလို႔ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ငါစဥ္းစားတယ္ ဒီအတိုင္းဆို စဥ္းစားစရာပဲ ဟုိအတိုင္းဆို စဥ္းစားစရာပဲ ဒီလို တစ္သက္လံုး ငါစဥ္းစားေနတုန္း အိမ္ေထာင္က်သူက က်သြားၿပီ၊ ဘြဲ႕ဂုဏ္ထူး ရသူက ရသြားၿပီ၊ စီးပြားျဖစ္သူျဖစ္၊ ေရာဂါရသူရ၊ ကပ္ဆုိက္သူဆိုက္၊ ေသသူေသ “ဘ၀ကိုနားလည္သြားၿပီ” တဲ့ “ဘာအေရးအႀကီးဆံုးလဲ သိသြားၿပီ” တဲ့ “ဒီလိုမွေပါ့” တဲ့ အားလည္းအားက်စရာ စဥ္းလည္းစဥ္းစားစရာ ကဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ ဒီလိုေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ စဥ္းစားသူငါလည္း စဥ္းစားဆဲေပါ့ ထို႔ေၾကာင့္ ငါစဥ္းစားတယ္ ငါဘာလို႔စဥ္းစားေနတာလဲ ငါဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲ ငါစဥ္းစားတာကို ငါျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ငါ့စဥ္းစားခန္းက စဥ္းစားစရာျဖစ္လာတယ္ စဥ္းစားစရာေကာင္းလာတယ္ အဲဒီေတာ့ ငါစဥ္းစားတယ္ ………….. ◄ ေမာင္ယုပိုင္ ► ဇန္န၀ါရီ (၂၀၀၉) ျမန္မာသစ္မဂၢဇင္း

“အမ်ားအက်ဳိး...၊ ကုလားအက်ဳိး”

အမ်ားအက်ိဳး၊ ႐ြက္သယ္ပိုးက၊ ခႏိုးခနဲ႔၊ ဆိုကဲ့ရဲ႕လည္း၊ မဖဲ့မေစာင္း၊ ကုိယ့္လမ္းေၾကာင္းကို၊ စိတ္ေကာင္းနဲ႔ယွဥ္၊ ေရွ႕႐ႈႏွင္ေလာ့။ ဒီေဆာင္ပုဒ္ကို ခုတေလာ Gtalk Status မွာ ေတြ႕ေတြ႕ေနရတယ္။ တင္ထားတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ေတြလဲ ဆိုတာေတာ့ ရင္းႏွီးမႈမရွိလို႔မသိရဘူး။ ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း ဘာမွ ေျပာစရာေတာ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေတြးမိတဲ့အခ်က္ေတြေတာ့ ရွိေနတယ္။ “အမ်ားအက်ဳိး” ဆိုတဲ့ စကားလံုးက အလြန္အမင္း ခမ္းနားၾကီးက်ယ္ေနသလိုပဲ...။ You have to learn to crawl, before you learn to walk ဆိုသလိုပဲ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္ခင္ တြားသြားအရင္သင္ဖို႔ေတာ့ ႀကိဳးစားသင့္တယ္။ ငါေဆးလိပ္ျဖတ္ၿပီးၿပီလား၊ အရက္ျဖတ္ၿပီးၿပီလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္အျပန္ေမေမ့အတြက္ မုန္႔ဟင္းခါး၀ယ္သြားရင္ေကာင္းမလား၊ အေဖခိုင္းထားတဲ့ကိစၥေလး လုပ္လိုက္ဦးမွပါပဲစသျဖင့္...။ ဟုတ္ၿပီ... တစ္ဘက္ကျပန္ေျပာၿပီ။ ေမာ္စီတုန္းလည္း ေဆးလိပ္ေသာက္တာပဲ။ ခ်ာခ်ီႀကီးလည္း ၀ိုင္ႀကိဳက္တာပဲ...။ သူတို႔ အမ်ားအက်ဳိး အတြက္ မလုပ္ခဲ့ဘူးလား...။ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္မဟုတ္ခဲ့ေတာင္ သူတို႔ႏိုင္ငံသူတို႔လူမ်ဳိးအတြက္ အရာထင္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ျငင္းမရဘူး။ ဒါေတြ မေရွာင္သည့္တိုင္ေအာင္ အမ်ားအက်ဳိးဆု...

“မာန”

“မာန” ♥ မာနေၾကာင့္ တို႔ေတြလြဲေၾကးဆို.... ဒိုင္ယာနာလည္း အပ်ဳိစင္ျဖစ္ခဲ့မွာေပါ့... ♥ မာနေၾကာင့္ တို႔ေတြလြဲေၾကးဆို ဂ်ဴးလိယက္ဆီဆာရဲ႕ အင္ပါယာ ခုထက္ပို ထည္၀ါခဲ့လိမ့္မယ္... ♥ မာနေၾကာင့္ တို႔ေတြလြဲေၾကးဆို ဟစ္တလာရဲ႕သစၥာဧကရီ စာစီစရာဘယ္ရွိခဲ့ပါ့မလဲ... ♥ မာနေၾကာင့္ တို႔ေတြလြဲေၾကးဆို ငါ့မွာလည္း နာက်င္မႈေတြ အဆံုးသတ္ေတာ့မယ္မထင္ဘူး... ♥ ပညာမာန၊ ဥစၥာမာန၊ ပစၥည္းမဲ့မာန... ငါလည္း ငါ့မာနနဲ႔ငါ... ခ်ဳိခ်ဳိသာသာ ရွင္သန္တယ္... နင္လည္း နင့္မာနနဲ႔နင္ ... ညင္ညင္သာသာ စီးဆင္းေပါ့... ♥ မာနေၾကာင့္ တို႔ေတြလြဲေၾကးသာဆိုရင္... ငိုေနၾက႐ံုသာ... မာနရဲ႕အျပစ္လား....၊ အဲဒီ “မာနပိုင္ရွင္” ရဲ႕ အျပစ္လားဆိုတာ... ဒီေနရာမွာ... ငါမေမးျဖစ္လိုက္ေတာ့ဘူး...။ ◄ ေတဇာ ► ၾသဂုတ္ (၂၆) ၂၀၀၉ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို Comment ေပးဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း စပ္ျဖစ္သြားတဲ့ကဗ်ာပါ။

လူႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ စကားႀကီး (၁၀) မ်ဳိး

ကိုအာကာ: ကုိေတ burma -Vj ၾကည္႔ျပီးပလား tazar: nope ကိုအာကာ: rapid နဲ႔ လင္႔ခ္ေတြေတာ႔ ရွိတယ္ ဆဲြမလား tazar: ဆြဲၾကည့္မယ္ေလ.......... ဘာမ်ားလဲမသိဘူး ကိုအာကာ: http://rapidshare.com/files/...blah blah blah.../ tazar: tkz ........ 65 years remaining တဲ့ .... ေစာင့္ရမွာလား ကိုအာကာ: account မရွိဘူးလား tazar: ပရိမီယမ္အေခါင္းလား... မရွိဘူး tazar: link က ေဒါင္းလို႔မရဘူး အယ္ရာျပေနတယ္ ထားလိုက္ပါေတာ့ ေက်းဇူးပဲအစ္ကို .... ။ ကိုအာကာ: ဟုတ္ျပီး ေလ ကၽြန္ေတာ္ convert လုပ္ျပီးရင္ send လုိက္မယ္ tazar: အာ... ေနပါ့ေစ... အားနာစရာႀကီး..... (ဟန္လုပ္) ကိုအာကာ: ဟုတ္ကဲ႔ ဒါဆုိလဲ ျပီးတာပါပဲေလ (ရုပ္တည္) tazar: လြယ္မွပို႔လိုက္ပါ.... တကူးတကေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ (လူေပၚလူေဇာ္လုပ္) ကိုအာကာ: အဲ႔ဒီေလာက္ ကထိကထ မ်ားတဲ႔ အလုပ္မ်ဳိးဆုိ ၾကဳံရင္ေတာ႔ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္ ဒါေပမယ္႔ ၾကဳံခဲပါတယ္ (ဆင္ေ၀ွ႕ ရန္ေရွာင္) tazar: ၾကံဳခဲေပမဲ့ ၾကံဳလာရင္ေတာ့ လုပ္မွာမဟုတ္လားဟင္ (ေရစီးေဖာင္ဆန္) ကိုအာကာ: ေၾသာ္ ကုိေတဇာ လုိအပ္ရင္ေတာ႔ လုပ္ျဖစ္မွာပါ (အုိးတန္ ဆန္ခပ္) tazar: ဟိုေဆာ့၀ဲ၊ ဟိုသီခ်င္း၊ ဟိုပရိုဂရမ္ အဲဒါေတြလည္း ေပးဦးေနာ္ (ေရကူးညာတင္...) ကိုအာကာ: စိတ္ခ် အစီအစဥ...

ဟာလိုအက်ဳိးဆက္ျဖင့္ မိုင္ကုန္ေျပးျခင္း

ဟာလိုအက်ဳိးဆက္ျဖင့္ မိုင္ကုန္ေျပးျခင္း  (The Halo Effect in Overdrive) လူတို႔သည္ တျခားလူမ်ားအေပၚ ႐ႈျမင္ရာတြင္ “အားလံုးေကာင္း၊ အားလံုးဆိုး” ဟူ၍ လံုးလံုးလ်ားလ်ားသာ ႐ႈျမင္တတ္ေၾကာင္း ကာလအတန္ၾကာ ကတည္းက သိရွိခဲ့ရသည္။ ၎ကို “ဟာလိုအက်ဳိးဆက္” ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ပါ လိမ့္မည္။ ဟာလိုအက်ဳိးဆက္တြင္ ၀ိေသသလကၡဏာရပ္ တစ္ခုခု (အျပဳသေဘာ၊ အပ်က္သေဘာ) သည္ က်န္သည့္အရာမ်ား အားလံုးကို ေက်ာ္လြန္ဖံုးကြယ္ ပစ္လိုက္ၿပီး မိမိလိုလားရာ ဦးတည္ခ်က္တြင္သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ အာ႐ံုသိမႈကို ဘက္လိုက္ပစ္လိုက္ တတ္ေပသည္။ ဥပမာမ်ားသည္ နား၀င္မခ်ဳိလွ ေသာ္လည္း ၎ကိုပင္ “မိစၦာဂ်ဳိ” သို႔မဟုတ္ “ထြန္ျခစ္သက္ေရာက္မႈ” (Pitchfork Effect) ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ေပလိမ့္မည္္။ ပါ၀င္ကူညီေပးသူမ်ားကို ဆက္စပ္မႈမရွိသည့္ အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိးမွေန၍ အဆင့္သတ္မွတ္ေပးရန္ ေမးျမန္းထားခ်က္မ်ားအရ (Rating ေပးျခင္းကိုဆိုလိုသည္) ထိုအက်ဳိးဆက္ကို စာရင္းဇယားက်က် သိရွိရပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ကြဲျပားေသာအျမင္မ်ားမွ အဆင့္သတ္မွတ္ေပးမႈမ်ား စာရင္းတြင္ ျမင့္မားေသာ ဆက္ႏြယ္မႈ (Correlation) သို႔မဟုတ္ တူညီမႈ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ႏွစ္ဆယ္ရာစုက သြန္းဒိုက္ (Thorndike) ခင္းက်င္း...

အားနာရင္ ခါးပါတယ္

“အားနာရင္ ခါးပါတယ္” ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားပံုေလးတစ္ခု ရွိပါေရာလား။ ျမန္မာပံုျပင္ေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း သူနဲ႔ဆက္စပ္ေနတဲ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္လည္း ရွိေလရဲ႕။ ပံုျပင္ေလးရဲ႕နာမည္က “အားနာရင္ ခါးပါ” တဲ့။ ဟိုေရွးေရွးတုန္းက သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ရွိၾကတယ္တဲ့။ သူတို႔အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ေမြးလာတဲ့ သားသမီးခ်င္း လက္ထပ္ၾကမယ္လို႔ ကတိထားၾကတယ္ဆိုပဲ။ ခက္ခ်င္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ေမြးၾကတာ မိန္းကေလးေတြခ်ည္းျဖစ္ေနေရာ။ ဒီကေလးမေတြ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ကတိအတိုင္း လက္ထပ္ေပးခ်င္ေပမဲ့ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တာမို႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနၾကတယ္တဲ့။ ဒီမွာတင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ခုလိုေတြးေနမိတယ္တဲ့…။ “အင္း.. ငါသာ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ရင္၊ သိပ္ေကာင္းမွာ၊ ဒါဆိုရင္ အေဖလည္း စိတ္မညစ္ရေတာ့ဘူး” ဒီလို ကေလးမေလးရဲ႕ ညည္းသံကိုၾကားေတာ့ သူတို႔အိမ္နားက ေညာင္ပင္ေစာင့္ ႐ုကၡစိုးႀကီးဟာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္တဲ့။ ဒီ႐ုကၡစိုးႀကီးက သိပ္စိတ္ေကာင္းရွိတာ။ သိပ္လည္း အားနာတတ္တာဆိုပဲ။ ၾကံရာမရတဲ့ မိန္းကေလးလည္း ေညာင္ပင္ႀကီးေအာက္ လာၿပီး ခုလိုေတာင္းပန္သတဲ့။ “႐ုကၡစိုးႀကီးရယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သံုးလေလာက္ ေအာက္ပိုင္းခ်င္းလဲရေအာင္ပါ၊ ကၽြန္မ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးရင္ ျ...

♥ ဤမွ်သာ………

“ျမန္မာစာေရးသားရာ၀ယ္...” ျမန္မာစာေရးသားရာတြင္ ၀ါက်တစ္ခု၏အဆံုး၌ “သည္” ႏွင့္ဆံုးျခင္းဟာ သင့္ေတာ္သလား၊ “တယ္” ႏွင့္ဆံုးတာ ပိုေကာင္းသလား ဆိုေသာကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ခြဲမရ။ အၾကမ္းျဖင့္အားျဖင့္ “တယ္”ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး၊ စကားေျပာဟန္ အေရးအသားမ်ားတြင္ အသံုးမ်ားၿပီး “သည္” ကို ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္၊ စာသံေပသံေရးသားဟန္ မ်ားတြင္ သံုးသင့္သည္ဟု ဆိုရမည္လားမသိ။ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းသံုးသဒၵါသင္ခန္းစာတြင္မ်ားတြင္လည္း “သည္ႏွင့္တယ္ အသံုးျပဳရာ၀ယ္…”၊ “တယ္ႏွင့္သည္ အသံုးျပဳနည္းအလီလီ…”၊ “တယ္, သည္ အရည္က်ဳိေသာက္နည္း” စသည္ျဖင့္ မသင္ခဲ့ရသည္မွာလည္း အားလံုးအသိပင္…။ ဒီေတာ့ စာစေရးရန္ ႀကိဳးစားေသာအခါ ထို တယ္/သည္ ျပႆနာသည္ ပထမဆံုးဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ၾကံဳေတြ႕ရသည့္ ျပႆနာဟု ဆိုရလွ်င္ မွားမယ္မထင္။ ဆရာသမားမ်ားကလည္း စာအေရးအသားတစ္ခုမွာ ပါရွိတဲ့ ၀ါက်ေတြမွာ တယ္ႏွင့္ ဆံုးမည္ဆိုလွ်င္ တယ္ခ်ည္းသက္သက္၊ သည္ႏွင့္ဆံုးမယ္ဆိုလွ်င္ သည္ခ်ည္းသက္သက္သာ ေရးသားမွ စာေခ်ာႏိုင္ၿပီး တယ္ႏွင့္သည္တို႔ကို သံုးခ်င္သလိုသံုးထားလွ်င္….၊ ေရာေၾကာ္ျဖစ္ေနရင္ မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း လမ္းညႊန္ခဲ့ေပရာ အဆိုပါ သည္ႏွင့္တယ္ျပႆနာသည္ ေတာ္ရံုျပႆနာတစ္ရပ္ မဟုတ္ေတာ့ေခ်။ ေဖာက္ထြက္စဥ္းစား၊ ေဇာက္ထိုးေတ...