လေရာင္ျဖန္႔ၾကက္ထားေသာ လမ္းထက္က ေျခလွမ္းငယ္မ်ား။

[ သံုး ]

ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုး ဤေနရာတြင္ ၿပီးသင့္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႕တြင္ မၿပီးဆံုးခဲ့ေသးပါ။ တစ္ေန႔လံုး မိုးေစြေနေသာ ေန႔တစ္ေန႔၏ ညေနခင္းတြင္ သူ ရံုးမွအျပန္ အိမ္သို႔ တန္းမ၀င္ေသးဘဲ အရက္ဆိုင္ဆီသို႔ ဦးစြာ ေျခဦးလွည့္ခဲ့မိသည္။ သူ႔တြင္ ေနာက္တစ္ေန႔ အိမ္မွအထြက္ ရံုးသို႔တန္းမသြားေသးဘဲ Myanmar Tele Port သို႔ အရင္၀င္ကာ ေပးသြင္းရမည့္ အင္တာနက္ လစဥ္ေၾကး FEC ၁၇၀ ပါလာခဲ့သည္။ တိုတိုေျပာရလွ်င္ ထိုညက ထိုေငြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါသည္။ ညတြင္းခ်င္း ရဲစခန္းကို တိုင္ၾကားခဲ့ေသာ္လည္း မူးမူးျဖင့္ သူေျပာခဲ့ေသာ စကားမ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ရဲအား မေလးမစားေျပာဆိုမႈ၊ ၀တၱရားေႏွာင့္ယွက္မႈတို႔ျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ပင္ ျပန္တရားအစြဲမခံရရံုတမည္ ရွိခဲ့ရသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ သူ ရံုးမသြားရဲခဲ့။ အရက္ကိုသာ မိုးလင္းမွ စေသာက္ေနခဲ့ၿပီး ခပ္ႀကီးႀကီး ျပႆနာတစ္ခုအတြက္ စိတ္ပ်က္မူးေ၀ေနခဲ့သည္။ ညေနေစာင္းတြင္ မူးရစ္ရီေ၀ေနသည့္ ဦးေႏွာက္မွ ေကာင္မေလး၏ခ်စ္သူဆိုသူအား ရုတ္တရက္ သတိရမိသည္။ စက္ဘီးေပၚ တက္ခြကာ ေကာင္မေလးရံုးသို႔ သူေရာက္သြားခဲ့သည္။ ေကာင္မေလးကို အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပ၏။ ေကာင္မေလးက ထိုသူရွိရာ ၿမိဳ႕နယ္ရံုးဆီသို႔ လမ္းညႊန္လိုက္သည္။ ထိုရံုးအတြင္းသို႔ သူ ၀င္သြားမိသည္။ ရံုးခန္းထဲတြင္ ထိုသူႏွင့္အတူ သူ၏ အထက္အရာရွိ ျဖစ္ဟန္တူေသာ လူႀကီးတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ခန္႔ ေတြ႕ရ၏။

သူ႔ကိုျမင္လိုက္စဥ္တြင္ ထိုသူ၏ မ်က္ႏွာတြင္ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ဟန္ အထင္သားေပၚသြားသည္။ ညီေလး အျပင္ကေစာင့္ေန ကုိယ္လာခဲ့မယ္ဟု သူ႔ကို ခပ္သြက္သြက္ လွမ္းေျပာ၏။ အထူးရဲတစ္ဦးဆီသို႔ အလည္ေရာက္လာေသာ အမူးသမားဧည့္သည္၊ ထို႔ျပင္ ထိုသူႏွစ္ဦးၾကားရွိ ႐ႈပ္ေထြးခဲ့ဖူးသည့္ ႏွလံုးသားကိစၥမ်ား စသည့္အခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ထိုသူ ထိတ္လန္႔သြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မူးမူးႏွင့္ သူေတြးမိခဲ့ေသးသည္။ အျပင္က အုတ္ခံုေလးေပၚတြင္ ထိုသူႏွင့္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ ထိုင္မိၾကသည္။ သူက ျဖစ္စဥ္ကို အက်ဥ္းခ်ဳံးေျပာျပလိုက္သည္။ ထိုသူသည္ သူစိုးရိမ္ေနသည့္ အရာမဟုတ္သည့္အတြက္ ယခုမွ စိတ္ေအးသြားပံုေပၚသည္။ သြက္လက္စြာပင္ လူတခ်ဳိ႕အား ညက တာ၀န္က် ဒုရဲအုပ္က ဘယ္သူလဲေဟ့ဟု ဟိတ္ဟန္ပါပါ ေမးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ အဆိုပါကိစၥအား သူတတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အေရးႀကီးသည္မွာ ရံုးက တရားမစြဲေစရန္ ရဲစခန္းတြင္ အမႈဖြင့္တိုင္ၾကားထားေၾကာင္း ေထာက္ခံစာ သြားယူရန္ အၾကံေပးသည္။ ထုိအၾကံကို သူ႔အေနျဖင့္ လက္မခံႏိုင္ပါ။ ဤပံုစံျဖင့္ ရဲစခန္းသို႔ ျပန္သြားလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ဳပ္ထဲသို႔ ျမန္းရေတာ့မည္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ရွိ၏။ ထို႔ျပင္ ရံုးအေနျဖင့္လည္း ဤေငြေၾကးမွ်ေလာက္အတြက္ သူ႔ကို လံုး၀တရားစြဲလိမ့္မည္ မဟုတ္။ စသည္မ်ားကို ရွင္းျပၿပီးေနာက္ သူတို႔၏ စကားဦးတည္ရာလမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းသြားခဲ့သည္။ တကယ္ေတာ့ သူ ဤေနရာသို႔ ေရာက္ရွိလာရျခင္းမွာ ထိုကိစၥအတြက္ အကူအညီေတာင္းဖို႔ ဆိုသည္ထက္ ထိုသူႏွင့္ စကားစျမည္ ေျပာဆိုခြင့္တစ္ခုပမာ အသံုးခ်ခဲ့ျခင္းမ်ဳိးဟု သူထင္မိသည္။ သူ႔နည္းတူ ထိုသူကလည္း သူႏွင့္ စိတ္လိုလက္ရ စကားေျပာခ်င္ေနသည္ဟု ထိုသူ၏ အမူအရာမ်ားအရ သူယံုၾကည္သည္။ အေရးကိစၥၾကံဳ၍ လာခဲ့ရသည့္သဖြယ္ ခုတံုးလုပ္ကာ ထိုသူႏွင့္ စကားေျပာခြင့္တစ္ခု သူ႔ မသိစိတ္တြင္းက ၾကံေဆာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာင္တခ်ိန္တြင္ သူ ျပန္လည္သံုးသပ္မိခဲ့ပါသည္။

မင္းသူ႔ကို တကယ္ခ်စ္တာလား၊ မဟုတ္ပါဘူး အေပ်ာ္ပါ…၊ မင္းတို႔ လူငယ္ေတြအေၾကာင္း ငါသိပါတယ္ဟု ကိုယ္တိုင္ေမး ကိုယ္တိုင္ေျဖ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာလာသည္။ အမူးသမားတစ္ေယာက္ကို အခ်ဥ္ဖမ္းကာ ဆိုက္ကိုနည္းျဖင့္ မ႐ိုးမသား ႏႈိက္ယူေနသည္ဟု သူ ခံစားေနရသည္။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ အတည္ခ်စ္တယ္၊ အေပ်ာ္ခ်စ္တယ္ ႏွစ္မ်ဳိးကြဲေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မထင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ခ်စ္တယ္လို႔ ထင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ခဲ့တယ္။ အခု ခ်စ္တယ္လို႔ မထင္ေတာ့လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မလိုက္ေတာ့ဘူး။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္အတြက္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္စရာရွိတဲ့ တာ၀န္တစ္ရပ္ကို လုပ္ခဲ့တာပဲ။ ခ်စ္ရဲ႕သားနဲ႔ အႏၱရာယ္တစ္ခုခု ရွိလာမွာ ေၾကာက္လို႔ မ်ဳိသိပ္လိုက္ရတာလို ကိုယ့္ခံစားခ်က္အေပၚ တာ၀န္မေက်ျဖစ္ရမွာကို ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပန္းတိုင္ဟာ အေရးမႀကီးဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚကၽြန္ေတာ္ တာ၀န္ေက်ဖို႔ခဲ့ပဲ လိုတယ္လို႔ ထင္တယ္ဟု သူက ရွည္လ်ားစြာ ရွင္းျပလိုက္မိသည္။ မင္းက ႐ူးေနတာကိုးဟု ထိုသူ႔ထံမွ မွတ္ခ်က္လိုလုိ အသံတစ္ခု ထြက္ေပၚလာသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆက္ေျပာျပန္သည္။

မင္းအေၾကာင္းကို ငါ အစအဆံုး စံုစမ္းခဲ့ၿပီးသား။ မင္းက မိသားစုကို လုပ္ေကၽြးေနတဲ့လူလို႔ သိရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ မင္းကို ငါ ဘာမွ မလုပ္ခဲ့တာ။ ဤေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခင္ဗ်ားက တစ္ခုခု လုပ္ရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္က ဘာဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္လို႔၊ ဘာအတြက္ ခင္ဗ်ားက ဘာလုပ္မွာလဲဟု ေမးပစ္ခ်င္စိတ္ကို သူ အႏိုင္ႏိုင္ ခ်ဳပ္တီးထားခဲ့ရသည္။ သူ႔အေနျဖင့္ ယခုခ်ိန္တြင္ ျပႆနာအမ်ားႀကီး တက္ေနရသည့္အထဲ အျခားျပႆနာ ထပ္မတိုးခ်င္ေတာ့။ ဘာျပစ္မႈမွ် က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း မရွိသည့္လူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ က်ားသနား၍ ခ်မ္းသာရာရေနသည့္ ႏြားပမာ ျဖစ္ေနရပါသလဲ။ အမႈဆင္ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ျခင္း မျပဳသည့္အတြက္ ထိုသူ႔ကို ေက်းဇူးတင္ေနစရာ လိုပါသလား။ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသူက နားလည္မႈႀကီးမားၿပီး ခ်င့္ခ်ိန္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေသာ သေဘာထားပိုင္ရွင္ ေနရာေရာက္ေနရခ်ိန္တြင္ သူက ဆိုးသြမ္းလူငယ္အျဖစ္သို႔ အလိုလို က်ေရာက္ေနရပါသလဲ။ ထိုေမးခြန္းမ်ားသည္ သူ႔ဆီသို႔ နက္႐ႈိင္းေသာ နားလည္မႈ တစ္စံုတစ္ရာကို ယူေဆာင္လာခဲ့သည္။ ထိုသူ႔အေနျဖင့္လည္း ၎၏ သေဘာထားႀကီးမႈအား သူ႔ဆီမွ အသိအမွတ္ျပဳမႈ တစ္ခုခု ရခ်င္ေနေၾကာင္း သူ ေကာင္းစြာရိပ္မိသည္။ ၀တ္ေက်တန္းေက် သေဘာမ်ဳိး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကိုဟု သူက ျပန္ေျပာခဲ့ေသာ္လည္း လွ်ာဖ်ားမွလာသည့္ အသံသာျဖစ္ၿပီး သေရာ္လိုက္ဟန္သို႔သာ ပိုမိုနီးစပ္သြားသည္။ ထိုသူကလည္း သေဘာေပါက္ပံုရသည္။ မင္းတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အဖြဲ႕ကို ငါသိတယ္။ တစ္ေကာင္မွ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္း မပါဘူး။ မင္းတို႔ အတူတူ ေသာက္ၾကတာ။ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြထဲကပဲ ဒီပိုက္ဆံကို ခိုးတာျဖစ္မွာပဲ။ တစိမ္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ လာယူဖို႔ခက္မယ္။ ငါသိပါတယ္။ မင္းတို႔ ေဆးေတြဘာေတြလည္း ခ်ၾကမွာေပါ့ဟု ထိုသူက အေရးမႀကီးသည့္ေလသံျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ဆက္တိုက္ေျပာခ်လိုက္သည္။ ဟာ ခ်တာေပါ့ဗ်ာဟု သူက ေယာင္ၿပီးေျဖမိသည့္ပံုစံျဖင့္ ထိုသူ႔ေမးခြန္းႏွင့္ တစ္ဆက္ထဲလိုလို ရုတ္တရက္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ က်ယ္ေလာင္စြာ ရယ္ေမာကာ ခင္ဗ်ားတို႔ ရဲသင္တန္းမွာ သင္ရတဲ့ စစ္ေၾကာေရးနည္းလမ္းက ဒါအကုန္ပဲလားဟု ေလွာင္သံျဖင့္ ျပန္ေမးလိုက္သည္။ ထိုသူ မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တရား၀င္ခြင့္ျပဳထားတဲ့ အရက္ကိုပဲ ေသာက္တယ္။ တည္ဆဲဥပေဒနဲ႔ၿငိတာ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ဘူး။ ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ္ မူးေနတာကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး အငိုက္ဖမ္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အကူအညီေပးေနရင္း တန္းလန္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အခ်ဳပ္ထဲထည့္ႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ကြက္ကိုလည္း ရွာေနတယ္ဟု သူက အျပံဳးျဖင့္ ထိုသူ႔ကို ဆက္ေျပာလိုက္သည္။ သူ၏ အျပံဳးမွာ နာက်ည္းလွသည့္ အျပံဳးတစ္မ်ဳိးသာျဖစ္ေၾကာင္း သူကိုယ္တိုင္သာ သိခဲ့သည္။

အကယ္၍ သူသည္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ အဆိုပါရပ္၀န္းတြင္ မရွိေတာ့ဟု ဆိုပါလွ်င္ အဆိုပါရပ္၀န္းမွ သူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ သက္ဆိုင္ရာ ကာလေဒသတို႔ႏွင့္ အေျခအေန၊ အေၾကာင္းတရားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သူ၏ နက္႐ႈိင္းသည့္ နားလည္မႈတစ္ခုတြင္သာ အေျခခံျခင္းျဖစ္မည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ တစ္ခ်ိန္က သူသည္ အျပံဳးလွလွႏွင့္တစ္ခုႏွင့္ ဆက္စပ္၍ စိတ္၀င္စားဖြယ္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရဖူးသည္။ ထိုအေတြ႕အၾကံဳမ်ားမွ သူ သိသိႀကီးႏွင့္ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိသည့္ စက္ဆုပ္ဖြယ္ရာတစ္ခုကို ဘြားခနဲ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္။ သူ႔အား ယေန႔အခ်ိန္တြင္ အဆိုပါရပ္၀န္းတြင္ ရွာမေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ျခင္းသည္သာ သူ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

◄ ေတဇာ ►

2 comments:

battoe said...

ဒီပို့ေလးကို ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္လို့ ရိုးသားစြာဝန္ခံပါတယ္။

Anonymous said...

အသူ ဥာဏ္မမွီလို႔ဒီပို႔စ္ကုိနားမလည္ဘူး တစ္ခါတစ္ရံဒီလိုပဲ အသူကနည္းနည္းဒံုးေ၀းတယ္ေလ ဒါေပမဲ့ လေရာင္ရဲ႕ပို႔စ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတာ့ၾကိဳက္တယ္ ဆက္လက္အားေပးေနပါအံုးမယ္ ၾကိဳးစားပါ :)))))

Post a Comment