Skip to main content

အထီးက်န္စြာ ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ လက္ႏွစ္ဖက္

အတိတ္ေတြမတူတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္
အတူတူအိပ္ၾကရဖို႔ ဖန္လာတယ္။

တစ္ေယာက္ အိပ္မက္ကိုတစ္ေယာက္က
၀င္စို႔ ေခၚမရ
တစ္ေယာက္မွ ကိုယ့္အိပ္မက္ကို
ထြက္စို႔ မေခၚခ်င္။

ဒါဟာ ကိုယ္တို႔
အတူတကြ စက္ယွက္ေနခဲ့တဲ့ အနာဂတ္ပဲ။

ေတဇာ (လေရာင္လမ္း)
Labels:

Comments

  1. ko watoteOctober 21, 2010 at 5:24 PM

    ေဆာင္း၀င္လာပီဆုိေတာ့ ေဆာင္းအိပ္မက္မ်ား ျဖစ္ေနမလား.. :D

    w..

    ReplyDelete
  2. AnonymousOctober 21, 2010 at 5:48 PM

    မိုက္တယ္ဗ်ာ။ ေသခ်ာကူးသြားတယ္။ အိမ္ကမိန္းမကို ေပးဖတ္ဖို႕။
    ဒါနဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ေတာ့မယ္ ကိုေတဇာေရ႕
    ေဟ ေဟ ေဟ့ ။

    ReplyDelete
  3. တီခ်မ္းOctober 22, 2010 at 1:33 PM

    ဘယ္နွာ့ေၾကာင့္
    ကဗ်ာေတြခ်ည္း လႊတ္ေရးေနရတာတံုး ေမာင္ေတဇာ
    အရင္လို နားလည္ရခက္တဲ့ အက္ေဆးေတြ လုပ္ပါအံုး
    စကားမစပ္ တူရီတာ ကို သိပ္ၾကိဳက္တာပဲ
    မိုက္ဒလယ္

    ReplyDelete
  4. ေတဇာ (လေရာင္လမ္း)October 22, 2010 at 2:29 PM

    အာ.. ကြာ.. တီခ်မ္းရာ... ။ :P
    မနာလိုစိတ္က ထြက္က်လာတဲ့ ကဗ်ာေတြပါ ကိုဇီဇ၀ါ။
    ကိုအမည္မသိ ေက်းဇူး..။

    ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏႈတ္ဆက္ၾကည့္တာ... :P

    ReplyDelete

Post a Comment