Skip to main content

◘ ယမမင္းထံ ေဆးလိပ္ျဖတ္ရန္ အၾကံျပဳခ်က္ ◘

အခ်ဳိမႈန္႔ႀကိဳက္လွေသာ... ကၽြန္ေတာ့္အဖြားသည္ အသက္ (၈၀) အရြယ္တြင္ ဆံုးပါးသြားခဲ့ပါသည္။ လက္ဖက္သုတ္ထဲ အခ်ဳိမႈန္႔ လႈိင္လႈိင္ထည့္မွ စားေကာင္းတယ္ဟု သူမက မၾကာခဏ ေျပာေလ့ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလးက “ကၽြဲရိုင္း”အခ်ဳိရည္ အလြန္ႀကိဳက္ပါသည္။ တကယ္လည္း ကၽြဲရိုင္းတစ္ေကာင္လို သန္မာေသာ အားကစားသမား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မတစ္ေယာက္မွာ ထက္ထက္ ေၾကာ္ျငာေသာ “နဂါးညီေနာင္ယိုစံု” ကို စြဲစြဲလမ္းလမ္းစားသံုးခဲ့ပါသည္။

သြပ္မိုးကို မ႐ိုက္တတ္ရိုက္တတ္ သံမႈိရိုက္ရင္း၊ မုန္တုိင္း၀င္ေရာက္မည္ဆိုေသာ ေရဒီယိုသတင္းကို ၾကားရ၍ ျပံဳးမိပါသည္။
လံုေလာက္ေသာအခ်ိန္ ရေသးသည္မဟုတ္လား။ ထိုေန႔သည္ သြပ္မိုးလန္ၿပီး သံုးလအၾကာေန႔တစ္ေန႔ျဖစ္ပါသည္။ ညီေလးက မႈန္႔၀ယ္စားခ်င္သည္ဆို၍ ပိုက္ဆံတစ္ရာ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္မိုးေပၚက ျပစ္ခ်ေပးလုိက္သည္။ ေစ်းဆိုင္ဘက္သို႔ ညီေလးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေျပးထြက္သြားကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ညီေလးကို အားရွိေစမည့္မုန္႔ကိုသာ ေရြးစားရန္ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးမ တတ္သည္။ ညီေလးက လိမၼာပါသည္။ ႏို႔မႈန္႔ကိုသာ စားေလ့ရွိသည္။ သတင္းစာထဲ ေၾကာ္ျငာမပါေသးေသာ ေရသန္႔တံဆိပ္တစ္မ်ဳိးကို ကၽြန္ေတာ္ အေမာေျပေသာက္လိုက္သည္။ သတိေပးတားျမစ္ခ်က္မပါခင္အခ်ိန္ထိ ထိုေရသန္႔သည္ အႏၱရာယ္ကင္းေနေသးေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ခ်သည္။ ေနညိဳခ်ိန္ေရာက္ေလၿပီ...။

“ေဇယ်၀တီအရက္သန္႔” သည္ ဖားျပဳတ္တစ္ေကာင္ႏွင့္ ပတ္သက္မႈရွိခဲ့သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္မယံုၾကည္ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ ရန္ကုန္သို႔ လယ္ၾကြက္မ်ားအလံုးအရင္းျဖင့္ ခ်ီတက္သိမ္းပိုက္သျဖင့္ စံျပေစ်း ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားမွ ၾကြက္စုတ္မ်ား ပဲခူးဘက္သို႔ဆုတ္ခြာရသည္ဟု ၾကားသိရသည္။ ထိုေန႔က ကၽြန္ေတာ္ဘုိင္က်ေနသျဖင့္ ၾကြက္ေၾကာ္မစားျဖစ္ပါ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခြက္ကို အျပတ္ဖ်တ္လိုက္ၿပီး လက္ဖက္အသားေပၚမွ မႈိျဖဴျဖဴေလးမ်ားကို ဂရုတစိုက္ေရြးၿပီးကၽြန္ေတာ္ ျမံဳလိုက္သည္။ မန္ယူႏွင့္အာႀကီး ကန္ၾကေတာ့မည္။ ထိုေန႔ညက ေရခ်ိန္အနည္းငယ္လြန္သြားသျဖင့္ ေမေမေၾကာ္ထားေသာ တ႐ုတ္ျပည္လုပ္ ၾကက္ဥႏွစ္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္မစားႏိုင္ခဲ့ပါ။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ “ေမာင္းႀကိဳး” သျဖင့္.. ကၽြန္ေတာ္ ညစ္ေနခဲ့သည္။

◘ ေတဇာ ◘

Comments

Popular posts from this blog

ဂမၻီရၾကက္ေျခ

ဤကမၻာေျမကို ေနာက္သို႔လွည့္ခိုင္းၿပီး အရာရာအသစ္ကျပန္စခြင့္ရွိရင္ အရင္လိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ရွင္သန္အားေမြးလိုက္ခ်င္… ။ (ေက်ာ္ဟိန္း) အ၀တ္အထည္ ကိုယ္တစ္ခုဟူေသာ စကားမွ (ေသးေသးေကြးေကြး) ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုသာ အက်ဳံး၀င္ၿပီး အ၀တ္အစားမွ်ပင္ မကပ္ဘဲ ေမြးဖြားလာခဲ့ရၿပီးသည့္ေနာက္ မိမိ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈစစ္စစ္တစ္ခုအျဖစ္ ဤကမၻာေျမႀကီးတြင္ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပစရာဟူ၍ လက္သီးဆုပ္လိုက္သည့္အခါတိုင္း လက္ဖ၀ါးထဲတြင္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္မိေနေသာ ဂမၻီရၾကက္ေျခတစ္ခုသာ သူ႔ တြင္ရွိသည္။ လက္ဖ၀ါးျပင္တြင္ နက္႐ႈိင္းထင္ရွားစြာ ေနရာယူထားေသာ ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခု။ လက္သီးဆုပ္လိုက္ခ်ိန္တိုင္း ထိုအရာအား ဆုပ္ကိုင္ေနမိေၾကာင္း သူ အစဥ္အျမဲ သတိျပဳေနခဲ့မိသည္။ ထိုအရာသည္ သူ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈစစ္စစ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ သူ၏ ေမြးရာပါ ဥစၥာဓန ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ သူက ေရြးခ်ယ္ ရယူထားခဲ့ျခင္းမဟုတ္ဘဲ အလိုလိုရရွိခဲ့ေသာ စြမ္းအင္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါသည္။ ၎သည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေရးျခစ္ထားေသာ သာမန္ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခုမွ် မဟုတ္ဘဲ စြမ္းအင္တစ္မ်ဳိး ကိန္းေအာင္းေနသည့္ ေမွာ္ဆန္ဆန္အမွတ္အသားတစ္ခုသာ ျဖစ္ေၾကာင္း သူ ေကာင္းစြာ သိရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ထိုစြမ္းအင္သည္ သူကိုယ္တိုင္ ေရေရရာရာ မသိရသည့္ အရပ္တစ္ခ

အ႐ူးေရာဂါႏွင့္ မ႐ူးတ႐ူးျပႆနာ

အဂၤလိပ္စကားတြင္ “ရူး” သည့္အေၾကာင္း ရည္ညႊန္းလိုသည့္အခါ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ႏွစ္ခါျပန္ မစဥ္းစားဘဲ ပါးစပ္သင့္ရာ အလြယ္တကူ ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းတတ္သည့္ စကားလံုး ႏွစ္လံုးရွိပါသည္။ Psychotic ႏွင့္ Neurotic တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။ ျမန္မာစကားတြင္မူ ႐ူးသည္၊ စိတ္မႏွံ႔ျဖစ္သည္၊ က်ပ္မျပည့္ျဖစ္သည္၊ ေဂါက္သည္ မွအစ အခုေနာက္ပိုင္းတြင္ လူငယ္ အသံုးအျဖစ္ ဆိုက္ကို၀င္သည္ ဟုပါ ကျပားအသံုးအႏႈန္းမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သံုးစြဲလာၾကသည္။ Psychotic ကို “အျပင္းစား စိတ္ေရာဂါ”၊ Neurosis ကို “အႏုစား စိတ္ေရာဂါ” ဟု ေက်ာင္းတုန္းက အလြယ္ မွတ္ခဲ့ရဖူးသည္။ “ကုမရသည့္ အရူး“ ႏွင့္ “ကု၍ရသည့္ အရူး” ဟုလည္း မွတ္သားဖူးသည္။ စိတ္ပညာအရ “အရူးေရာဂါ” Psychosis ႏွင့္ “မရူးတရူး ျပႆနာ” Neurosis  တို႔၏ ကြဲျပားပံုကို ေလ့လာၾကည့္ပါမည္။ Psychosis (အ႐ူးေရာဂါ) စိတ္ပညာရပ္ ေဘာင္အတြင္း အက်ံဳး၀င္သည့္ ေ၀ါဟာရတစ္ခုျဖစ္ေသာ Psychosis သည္ ပံုမွန္ လူမႈေရး လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ဆိုးဆိုးရြားရြား ျဖစ္လာေစသည့္ အရွိတရားႏွင့္ ဆက္သြယ္ခ်က္ ဆံုး႐ႈံးသြားေသာ စိတ္အေျခအေနကို ေခၚညႊန္းသည့္ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ေ၀ါဟာရတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ စကားလံုးကို Ernst Von Reuchtersleben   ဆိုသူက “ရူးသြပ္မႈ”

“တပင္ေရႊထီး၏ အပ္စိုက္စမ္းသပ္မႈ”

“လက္သည္းၾကားတြင္ အပ္စိုက္၍ တူႏွင့္ရိုက္ကာ စမ္းသပ္၏။ ေနာက္မတြန္႔သူကိုသာ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္၏” ငယ္စဥ္ဘ၀က ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ ဒီလို သင္ၾကားခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဒါကို ျမန္မာ့ရာဇ၀င္သူရဲေကာင္း ဘုရင့္ေနာင္...လို႔ ကာလအေတာ္ၾကာကထဲက ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္မွားေနခဲ့မိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ေ၀ဖန္မယ္လုပ္ေတာ့ မေသခ်ာတာနဲ႔ ေမးစမ္းၾကည့္ေတာ့လည္း အေျဖမွန္မရခဲ့ဘူး။ ျမန္မာ၀ီကီကိုလည္း ေမ့ေနခဲ့တယ္။ အမွန္က ဒီလိုစမ္းသပ္တဲ့ ျမန္မာဘုရင္ဟာ “တပင္ေရႊထီး” ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ျမန္မာ၀ီကီမွ တစ္ဆင့္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ နန္းတက္ျပီး ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာ၊ အသက္ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ေရာက္လွ်င္ တပင္ေရႊထီးမွာ နားထြင္းျခင္း၊ေသွ်ာင္ထံုးျခင္း အမႈတို႕ကို ျပဳခ်ိန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ထိုသို႕ေသာအခ်ိန္တြင္ တပင္ေရႊထီးမွာ ထူးဆန္းေသာ အၾကံတို႕ျဖစ္လာသည္။ အျခားမဟုတ္၊ ရန္သူဟံသာဝတီ မင္း သုရွင္တကာရြတ္ပိ၏ ပိုင္နတ္ေနျပည္ေတာ္အနီးတြင္ရွိသည့္ ေရႊေမာေဓာ ဘုရားရင္ျပင္တြင္ ထိုနားထြင္းျခင္း၊ ေသွ်ာင္ထံုးျခင္း တို႕ကို ျပဳလုပ္လိုျခင္းျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာမွဴးမတ္တို႕က အလြန္ရန္မ်ားလွသည္ေၾကာင့္ မလိုအပ္ပဲ မစြန္႕စားရန္ ေလွ်ာက္တင္ေသာ္လည္း၊ ေယာက္ဖေတာ္ ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာက ဆႏၵရွိလွ်င္ သြ